Atam,Bugün siren seslerine tam arabamdan inerken yakalandım. Seni düşündüm, askerlerini düşündüm. Hepinize dualar ettim. Bu sene göz yaşlarımı tutamadım Atam. Kalbim kırık çünkü. Emanetine sahip çıkmak konusunda başarısız hissediyorum kendimi. Ama ümidimi yitirmedim. Bunu senden öğrendim, askerlerinden öğrendim. Ben de senin bir askerinim Atam. İçimdeki bebeğimle beraber, seni düşündük, 1 dakika boyunca. O da ilk 10 Kasımını yaşadı. Ata sevgisini yaşadı. İki kızım da seni çok seviyorlar Atam. Bu da sevecek. Bu çocuğuma da öğreteceğim seni, kurtuluş savaşını, cumhuriyeti. Dolayısyla askerlerin hiç bitmeyecek. İnan, etrafımda benim gibi pekçok askerin var. Bugün bir kadın olarak, arabaya binip, fakültedeki öğretim üyesi görevime gelebiliyorsam Atam, bu senin ve askerlerinin sayesindedir. Hakkınızı helal edin. Yüreğim sevginle dolu, sana minenttarım. O bir dakikada hayal ettim: ellerinden öptüğümü, Sen yüce gönüllüsün, hissettin eminim.
Askerlik vasfın, yöneticiliğin, bilimsel düşünme kapasiten, sanatçılığın hepsi bir yana "Yüce İnsanlığın" önünde eğiliyorum Atam. Her zaman benim Örnek İnsanım olarak hayatımda yer alacaksın. Yattığın mekan nur olsun.
Bir Türkiye Cumhuriyeti Kadını.