Bu günkü konumuma belli bir bakış açısıyla geldim. İyisiyle, kötüsüyle. Oturup tahlil etmem gerekiyor bakış açımı, belli aralıklarla. Doğrularımı alkışlıyorum yüreğimle. Yanlışlarımı oturup düşünüyorum. Dedemin deyimi ile: şapkamı önüme koyuyorum, başımı ellerimin arasına alıyorum ve düşünüyorum. Neden yaptım bu yanlışları? Neden yaptığımı belirleyebilirsem, mümkünse yeniden yapmam. Bunların yanlış olduğunu kabul etmem demek yeni bir bakış açısı demek. Yeni bir pencereden bakmak demek hayata.
Hataları eksikliklerim yüzünden mi yaptım? Yani birşeyler var olmalıydı da ben de yokmuydu? Yoksa, fazlalıklardan dolayımıydı bu yanlışlar? Yani ben olmayan benciklerden mi çıkmıştı bu kusurlu bakış açıları? Bunlar sonradan mı bulaşmıştı zihnime, aslında ben değillerdi de, benmişim gibi beni mi kandırmışlardı? Ben olmadıkları için yama gibi mi durmuşlardı BENde? Olaylar karşısında cevaplayıcı, çözümleyici olmak yerine tepkisel mi davranmışlardı bu yalancı benler? Hep avaz avaz bağırmışlardı sanki, hep dışsalı suçlamışlardı. Kaleler kurmuşlardı kendilerini savunmak için, yüksek yüksek kaleler. Neden bu kadar defansiftiler, neden kendilerini korumak ve savunmak zorudaydılar? Onlar da biliyorlardı sadece ben olduklarını ve BEN olmadıklarını. Bu yüzden korku içindeydiler, ya BEN onların BEN olmadığını anlar ve onlarda bu evrendeki varlıklarını yitirirlerseydi........Onları bu kadar saldırgan kılan, korkularıydı, korkularının nedeni gerçek olmadıklarını bilişleriydi. Bunlar sonradan eklenmiş, imitatif benciklerdi. Gerçek olanı yaratılış evremizde en büyük BEN'den almamış mıydık zaten ? merhameti, sevgiyi, fedakarlığı, dürüstlüğü.........peki bu kıskançlık, hırs, zihinsel konuşmalar da nerden gelmişti?
Yeni bir pencereden bakmak, BEN'e kapımızı açmak için, içimizde yer açmalıyız. Bencikleri çıkartmalıyız içimizden. Hafiflemeliyiz giden benciklerle beraber. Yüreğimiz BEN'e daha bi yakın olmalı ve onun sıfatları ile dolmalı. O sıfatlar ağırlık vermez, kanatlandırır. Kanatlanmak istiyorum. Açtığım penceremden, çiçeklerle bezenmiş kırlara doğru, BEN'e doğru.
