
En çok kim yanıltır bizi?
Dostlarımız? eşimiz? çocuklarımız?
Ummadığımız dağlara kar yağdıran kim?
Oysa biz onları çok sevmedik mi?
Yürekleri yüreğimizden daha önemli
Sözleri fikirlerimizden daha değerli olmadı mı?
Nerde yanlış yaptık?
Yeterice sevemedik mi?
Yeterince veremedik mi?
Hayatımızı onların hayatının önüne mi koyduk yoksa?
Kırmamak adına kaça katlandık bilinmez
Katlanmalar düğüm oldu çözülmez
Suçlamaları çoktaaan hakettik biz
Hep eksiğiz heeep yarım
Birileri hükmümüzü vermeli
Suçların bedeli ödenmeli
Sevdik ya bi kere
Değer verdik ya
Tıpkı açık senet gibi, altı imzalanmış
İstediğini yazsın üstüne, öderiz
Peki kim yanılttı bizi
Kış görmeyen dağlara
Kim yağdırdı karı?
Kuzu kılığındaki kurtlar mı sardı etrafımızı?
Yok, o kadar insafsız olmayalım
Biz yanılttık bizi
BİZ
Onlar kurttu
Biz onları kuzu postuyla sardık
Alışverişlerin adını dostluk yaptık
Heveslere aşk deyip yüreğimizi açtık
Biz getirdik kendi sırtımızı yere
"O" diye baktığımız herşey "biz"dik oysa
"Sevgi" sandığımız herşey kendi yüreğimiz
Anlamadık.
En çok, adını kendi koyduğumuz sevgiler vurdu bizi sırtımızdan
En çok, adına aşk dediğimiz kısa hevesler
En çok, yüreğimizle bakıp
Kendi yüreğimizi "O" sandığımız ilişkiler.
Tek başına binmişiz tahteravalliye,
Bi o yana koşmuşuz bi bu yana,
Karşılıksızlığı görmemek adına.
Tek kişilik tiyatroda
Duyduğumuz tüm replikler
Bizim yürek yansımalarımızmış
BİZ ANLAMADIK
TEK İSTEĞİMİZ BİR AVUÇ SEVGİYDİ
ONU DA YANLIŞ YERDE ARADIK